Derdim ki bir zamanlar;
Güneşe aldırmazlar,
Yürüdükleri yolun sonu gelmese de
Geriye adım atmazlar...
Hiçbir mevsimi olmayan bir diyar;
Güneşi, Ay'ı, Yıldız'ı bilmeyen insanlar..!
Ve sokakları sahiplenmiş karanlıklar...
Büyüyor işte böyle hissiz acılar.
Anlamıyorlar...
Hangi kapı çalınsa bu şehirde ;
İçine karanlığı gömmüş insanlar..!
Hangi bahçe içine girilse;
Karanlığa dikilmiş çiçekler...
Ama her şey yolundaydı
Çünkü; Güneşi tanımıyorlardı
Karanlığa doğmuşlardı...
©çaresaz
Ç