Ben kendime kızıyorum
Derdim kimseyle değil
Tutup da sonsuz bir uzaklığa
Tutulmak da nedir
Kavgam kendimle benim
Ve ciğerimin tüten ateşi ile
Uzun uzadıya sevemedim kaç zamandır
Bilinçli bir hastalık benimki
‘gitme’ desem kalacak mıydı sanki
Tutsam ellerinden mesela
Vaz mı geçecekti
Kendime kızıyorum ben
Gecelerce yanaklarıma süzülen damlalar haklı
Ve avuç içlerimde biriken…
Tutunmaya çalışmazdı sonsuz bir uzaklığa
Olsaydı ellerimin aklı.
©sametkurt
S