Tenhaya düşkündür gözyaşım,
Ne vakit sussa geceler,
Ağlardım.
İçimde göl ve denizler,
Yedi iklimdi yalnızlığım,
Gecemde rengârenk acı,
Ve hep kendimde buldum nedense,
En fiyakalı yarayı...
Sonra
Haykırır içimdeki bedevi,
Kurtulsa diye derdimdeki
Yusuf.
Kervan geçmez ama
Baharlardan bozmadır umut.
-Elbet bir yolu var, der,
Kör değil ya yürek,
Acı bile zamanla çürür gider...
Sonra yine
Başlar içimde bir masal,
Düşüm küheylan olur.
Yeşerir umut sabahıma dal dal,
Ve çözülür dilim ,sevinci okur...
©sahin.gok
S