Derin bir sessizlik kaplıyor,
Dil'i geçmiş yalnızlıktan
Hep son kezler, geçiyor gözlerimin önünden
Ne yapsam ki;
Bilemedim
Ne söylemeliyim
Hep takılıyor gözlerim tahta evlerin askılıklarına
Hayali düşüncelerim sıfatlarından süzülüyor
Gerçek olanlardı aslında
Tutunmak istediklerim
Ne demeliyim ki ;
Bir zaman olan kavak ağaçları ve yaprakları dökülüyor en küçük yaşımda
Ne yapsam ki; bilemedim
Avare bir nutuk atıyor birden kabaran gökyüzü
Anlıyorum aslında,
Değişiyoruz
Biraz misket sesi ,birazda gözlerim yumulsun
Saklanmalıydım
Saklansaydım zaman dururmuydu...
Acaba !
En küçük yanım'dan bir günüm olsun
Kalsın öyle sessizce , birazcık özlem olsun
Savursun ılık esen bir yaz mevsiminden...
Beklediğim gibi tamam dediğim vakit bu !
Kelebeklerin, hatta papatyaların yanağından geçelim
Geç mi kaldık ,
Yoksa hep mi kalmak istedik,
Çok mu duygusal davrandık kalmak isteyişimizden...
Ne demeliyim ki ışte
biraz misket sesi/biraz da küçük yaşım
Ne istemeliyim ki daha...
Tülay TURAN
E