Boşlukların derininde su altında boğuluyor,
Kendini neşeli gösteren işte o boş davullar,
Kendinlerini sadece neşeye boğarcasına zorluyorlar!
İşte orada duruyor acıların kar tanesi,
Her bir kış bir ilkbahara, her bir yaz sonbahara kaldırıyor,
Yine de beni bu havasız ciğerlerden kurtaramıyor!
Ah neşe, konuş benle! Arkanda her zaman acı mı yatar?
Yoksa sen de davulun vücut bulmuş hali misin?
Kendin boş olduğun için mi sesin uzağa hoş yağar?
Sürekli ezer durur, hayallerimi eziyor, camlara da basıyor,
Camların üstüne basarak bunu bir tamir zannediyor,
Fakat dur da bi' düşün, bu camı kıra kıra nasıl tamir edeceksin?
Sadece ilerletmiyor, bunu kırıp bozuyorlar da,
Neden beni kırarak daha çok azdırıyorlar da,
Kendilerini bilmeden sağır muamelesi ettiriyorlar?
Sadece bastırıyorum, neşe ile bastırarak,
İçimdeki hüzünleri maskeleyip dışa vurmayarak,
Kendimi dışa renkli, içimi renksiz vurarak!
©melike_x
J