En derin acilarimi en güzel guluslerimin içinde sakladım
Çocukluğum düştü aklıma en mutlu günlerim yada acıları mutluluk sandığım dunlerim aradım da bulamadım
Susmuslugumun arifesinde sesini duymak istedim kulaklarımda bir zerre olsun o narin sesinj duyamadım
Seni ararken mısralarda hecelerde şiirlerde kendimi kaybettim farkında olmadan
Sizilarimi can cekislerimi toz pembe mutluyum yalanlarima gizledim kimse haberdar olmadan
İnim inim inlerken benliğim yüreğim sana koşmak istedim paramparca olurcasina yüreğimin camları cerveleri
Ben çok çabuk kaybettim sanirim seni hayat denilen engebeli arazinin dipsiz ucurumlarinda
Çok baktım dönüşsüz imkansız yollarına acaba gelir misin diye ama hem kendimi hemde seni en dipsiz kuyularda kaybettim
©ramo01
🇷