Hüzün çöker bazen, sanki gölge gibi,
Bir nefes alır, derinlere iner keder,
Sessizce gelir, yavaşça sızar yüreğe,
Her solukta biraz daha ağırlaşır,
Sanki içimde bir fırtına kopar,
Ama yine de, bilirim umut var içimde.
Gözlerimde hüzün, derin bir acının izleri,
Dilime dua dolanır, gökyüzüne yükselir,
Yıldızlar şahit olur gecenin en karanlık anında,
Gönlümde saklı bir yer var,
Orada büyür umut, orada saklanır sevgi,
Bir gün huzur bulacak, bu yaralı gönül,
İyileşecektir zamanla.
Her sabah yeniden yoğrulur hüzünle,
Sanki acı bir hamur gibi, ağır ve yoğun,
Ama bilirim, her gecenin bir sabahı vardır,
Her acının ardında bir ışık bekler,
Hüzün geçer, sessizce çekilir,
Ve yerine sevgi, huzur gelir,
Tıpkı baharın gelişi gibi,
Umudun doğuşu gibi.
©hasanbey.
H