Dogan bir dolunayım vardı gökyüzünde yaralar kabuk baglamaz seven sevdiğini görmeyince çogumuz düştük el uzatmaz hiç kimseler bu yetime
Karanlık odamın penceresi suçum yok hakim bey kolumdaki neyin kelepçesi aşk vadilerinden akar sevda çeşmesi yolun düşerse eger bir gün gelir görür seni sevdigininin efendisi
Gecenin üçünde kırdık kader zincirlerini uçar konar güllerin üzerine son bahar kelebekleri sende hissedersin bir gün gerçek sevgiyi..
Bir dag yamacından baktım gelecek hayatıma sorgu suel olmadık milletin bahtına bizler maruz kaldık dünya hayatına
Ben kendimi ayna yaptım dolanayımın karşısına..
Dildir aklı okuyan kalemdir şiiri yazan gerçek sözler vardır İnsanı yıkan sahte sevgiler vardır yüregini yakıp kavuran ey dost bizler degiliz sana utandırıcı yüzle yaklaşan
Kırlarda koşardık durmadan hayallerimizi bir bir kestik gelecek olan umutlardan artık bıktık derin yaralardan kalbimizi kırdılar sebebi dogmayan dolunaydan..
Kindir öfkemi harlatan bedendir ruhuma hüzüntü saran çok da büyüktür gögüsüme açtıgın yaram yine de feda olsun Türk yurdumun ugruna akacak olan bu kan..
Seksen üç ilçemin üzerinde dalgalanır Türk bayragım hiç kimseler indiremez onu yoksa çok kötü kanarım şehrimin sahillerine durur bakarım belki de en güzel şiiri ona ben yazarım..
©marazrabıa
M