Uzun ince bir yoldayım 🎹🎶
Kaç mil derinliklerime kadar sinen acılarımla başbaşa kaldıkça şu kısacık
ömrüm de pamuk ipliğine dolandım.
atık benzim biçare umut dilendim.
Gideceği yönü bilmeyen
Rüzgara adres sordum kaçıncı planıydı bu Acımasız kaderin üzerime oynadığı
kaçıncı silahtı doğrulttuğu zaten unuttum. Temmuzun ortasın da sakaklarıma
kadar yağan kara teslim oldum.
yaralı bir kuşun kanadıyla çırpınısım ya da yükselsem de havaya sırt üstü inişim.
hiç aklımdan çıkmaz mesela uykusuz
gecenin sabahında yar-ı baygın
kabuslarla sırılsıklam uyanışım.
Boyumu aşan sakarlığımla ezeli
çekismem umarsızca güneşin
doğuşu tepe noktasından batarken
tam öğle vakti daima sıfıra yakındı.
Sığ bir köşede gözlerden uzakta
kayboldum.nasılsın diye sorduklarında
yaşayan ölüydüm.
Can bedenden
çıkmadıkça huy da çıkmaz ya nefes
alıp versem de dinmeyen bir sancı
ile dirsek çürüttüm.
Kabına sığmayan duygularımın
Azizliği ile bir adım önde nefsimin
Acizliğine gözüm kapalı güvendim.
Bitmemiş hesaplar ve kapanmayan
bir defter önümde attığım her adıma
melekler şahit olsa da çıktığım bu yolda
yarı yolda kalmıştım. Iyi niyetim in
verdiği vaatlere uymadım.
Akrep yelkovan arasında dönerken
mesafeler kum saatim
Dolmak üzere yağmur semaya ince ince süzülürken düşse de ilk cemre silim silim yere benim arsız yüreğim acının en tazesini
son bahara demlemisti yine her
seferinde
©ebrulimsi_
E