Oturmuş pencerenin önüne
Kuşları seyrediyor yüreğinden yaralı
O inceden yakan derin sızı...
Sırtındaki hançerleri sayamadığı...
Kaç gece mühürledi gözyaşlarıyla
Dökülen gece saçlarıyla yastığını...
Söz vermiş birine güvenmeseydi
Kalbinin tahtına yerlestirmeseydi...
Tabii ya!...
Kalpsiz birini sevdiğini...
Nerden bilecekti...
MÜNECCİMMİYDİ!..
©kayrasay
K