Bir piyanistin besteleri gibiler
ıssız tuşlar sırasınca yorgun
gecenin karanlığından bir tutam
derin bir okyanus dibinden uğultu
bir ahenkle savrulurum birinden diğerine
bir kuş gibi süzülür gözlerime gözlerin
gözlerin ya tabi, gözlerin
öylesine bakılmayacak gözlerin
zifiri sessiz, zarif, narin gözlerin
bırak ta dinleneyim orda
uzanayım yüzün kuylu
bakma sen bana bakma
kaybolurum orda yolum sapar
tatlı bir endişe sarar beni "nasıl çıkıcam"
hiç istemem oysa çıkmayı
yolumu aydınlatan ışıltısı
içleri, parlayan bir yıldız misali
gözlerin diyorum gözlerin
gece maviliğini örter
ay utanır parlayamaz
kim bilir neler gömülü orda
çıkmaz sokak ortasında kalırım orda
sağa gitsem sarhoş olurum
sola gitsem yorgun
sonsuz bir hiçlik içinde bırak beni orda
söyleyin oraya gömsünler beni.
©çareszşair
Ç