Yâr hasretlik bizi sarar oldu
ayrılık can evimizden vururdu
sevginin ötesinde açan umudu
yitirdiğim kendi ellerimle ben
yürek yaralı yoktur dermanım
hüzünle çalan veda şarkısıyım
dokunur içime durmaz ağlarım
halim garip kalmışım aralarda
bir teselli verenim hiç bulunmaz
ve sözüme inanan kimse çıkmaz
ömür akıp gider zaman durmaz
özgür kuşlar gibi uçsam bende
sana kavuşmak inan'ki çok zor
artık ne güneş ne sabah oluyor
uykusuz saat geçmeyi bilmiyor
dünya durulsa ben yorulmam
yine perişan haldeyim ben
bir şiir bir roman'ın adı sen
okurum her satırını özlerken
ne zaman bitecek ayrılığımız
şiir bakışlı yâr gözlerindir
ilham asıl senden gelendir
gönül açan umutlu filizdir
koparmadan sev ne olursun
sıcaklığın tenimi sar ruhumu
kaybetmişim sana çıkan yolu
sevdim düşünmeden bile sonu
çünkü herşey seninle güzeldir
vede anlamı büyük hayatım
öksüz çocuk misal muhtacım
candan öte ölümüne vardım
ben seni yürekten sevdikçe
sevemedim inan senden sonra
aşka sevdaya verdim uzun ara
belki gelirsin diye gönlüm yara
şifa ol derman yalnız sende'dir
günler acı yaşarken bazıları
yakıyor en derinden anıları
yaşanmadan biten şu yılları
başlasak el ele yeni baştan
C