Boğazımı; doğal gaz, kömür ve kabus yakar.
Hayatımın rengine zifirî gece bakar.
Beni alıp "sürgünler askılığı"na takar,
Sabahı teşrif eden, beyaz, hoş, müşerref kar.
Sabah soğuk bir çeşme, beni "vakâr"a yıkar,
Gayretim mütenahî, zira bu "bende" sakar...
Bu yol nâmütenahî istikamete çıkar;
Yola giden kaybolur, ardından ağlar, "bakar".
Zahmet etme, hâlini arz etmeye aleme.
Bulduran buldurmasa, bildiren bildirmese...
Ne önemi var? Senin gayen değil mi Gaffar?
Dünyayı bırak derviş, kalk, yalnız Hakk'a yalvar!..
(Veraind)
V