Desemki ne zaman hüzünlensem
Bahçemdeki çiçekler solar
Yağmurlar yağar..
Kuşlar terkeder üzüntüsünden yuvasını
Desemki ne zaman hüzünlensem
Gökyüzüne kaçarım..
Yıldızlar siler gözlerimi
Güneş gider bulutlar terkeder yerini
Desemki ne zaman hüzünlensem
Anılarımıza sığınırım
Montuna sinen kokunu hissederim
Çok çıkarmadan sesimi
Hatıralar susar duyarım uzaklardan nefesini
Desemki ne zaman hüzünlensem
Kendimi sende kaybederim
Bulana kadar dolar saatler..
Bir kaç resim ve bir bardak çay
Alır sanırım başımdaki ağrıyı..
Desemki ne zaman hüzünlensem
Uzaklara dalar gözlerim
Seni ararım...
©mavişaire
M