Ey Çanakkale! Destanlaşan direniş
Haykır duysun yedi Semavat
Yerde halk gökte Hakk
Haykır! Sana kafa tutan kimmiş?
Yüce azim ruh ve kararlılık Düşman ateş açtı… Gece karanlık
Unuttukları ince ayrıntı; kalplerimiz aydınlık Rabbime şükür olsun, zafer meşalesini biz aldık
Diyorlardı bizlere “Bakın hasta adam” Şükürler Rabbime had safhada iman Kimimizde süngü kimimizde Kur’an Çanakkale’yi alarak bizler, yazdık destan
Muhtaçtı askerler bir damlacık suya
Kimse katlanamaz o an o duyguya
Harpler başlamıştı o karda kışta
Şehitler mezarda, analar yasta
Başını almış gidiyor Fransız, İngiliz Kardeşlerimiz şehit, bizler gaziyiz
Azim ve kararlılığın en büyük emsaliyiz Destanlarla büyüyen biz böyle bir nesiliz
1915… Kan dolu Çanakkale
Ne topumuz var, ne de cephane
Tam boyun eğmişken meçhul kadere Umutlarla dolu koştuk zafere
Okunuyordu ezanlar “Allah’u Ekber, Allah’u Ekber”
Şehitlere kefen yok, şehitlere yok makber
Ne kadar da benziyor ey fethi Hayber Tek bir ince ayrıntı o fetih, bu Zafer
Başını dik kaldır “ Allah’u Ekber, Allah’u Ekber” haykır
Haykırışların garbın afakını donatır
Dillerde destansın kaç ömür kaç asır
Bize en büyük emsal Çanakkale Savaşıdır
©gafkef
A