Hırçın hırçın akma, Dicle, akma,
Bir avuç gözyaşı benden kalan,
Kaderimden kaçmadım, acıdan başka,
Bir sen bilsen yüreğimde ne sırlar saklı.
Puslu hava, yollarım barikatlı,
İt sürüsü çakallar eli mavzerli,
Bir sevdaya düştüm yüreğimde gam,
Dicle gibi akar yüreğim dertli dertli.
Dağlar ardında güneş doğmaz, ışık yok,
Zulüm ve karanlık, umutlara tuzak,
Her adımımda engeller, her nefeste korku,
Ama yine de yüreğimde bir umut saklı.
Geceler uzun, karanlık çöker üstüme,
Yalnızlık türküsü dökülür dudaklarımdan,
Bir dost eli ararım, bir sıcak gülüş,
Ama her yüz, her söz, hüzün dolu anlamsız.
Gözyaşlarımla beslediğim çiçekler solmuş,
Her hatıra bir yara, her anı bir dert,
Dicle'nin akışı gibi, durdurulmaz içimdeki fırtına,
Yürek yangınım dinmez, ruhum hep tutsak.
Dicle'nin sularında kaybolur düşlerim,
Kavuşmayan eller, birleşmeyen yollar,
Bir sevdanın izinde, ömrümce yürüdüm,
Her adımda acı, her durakta hüsran.
Ellerim boş, yüreğim yaralı,
Bir ben bilirim, ne çok sevdim, ne çok yandım,
Hırçın hırçın akma, Dicle, dur, dinle beni,
Yalnız ben değilim, sen de ağla benimle.
Dicle'nin her dalgasında bir anı var,
Her kıvrımında bir umut, her taşında bir hüzün,
Akar giderim, bir gün belki biter bu yolculuk,
Ama bil ki, yüreğimde hep seninle, seninle.
©hasanbey.
H