Öfke nöbetlerini savururken rüzgar
Sarılırdım sana... Boynum bükük
Küçük bir kız Çocuğuydum dur durak bilmez
Aldatılmış ruhum terk edilmiş.
Kandırılmış elinden alınmış oyuncağım.
Gözlerim gözlerine esir bulutlar da oyun oynar.
Maviyi arar özgürce tebessümler sunardı.
Ilk sevenim sen olsaydın keşke!
Henüz ayrılıklar olmadan önce hatta
El ele tutasmadan aşıklar bile sevgi nedir
bilmeden ilk tanığı olsaydık.
Bırakmazdım seni sende
Beni yaban ellere bilirim...
Sıcacık çay keyfi ziyafeti ile Çırpınırken
Kelebeğim kollarında.. Kanat çırpardı...
Kaderim ben den uzaktı ördü ağlarını
Kabullendim...
Mutluluk nasıl birşey sen öğrettin
Davetsiz misafirim, Evine hoşgeldin
Sürprizlerle karşılarken beni.
Ummadigim anda tebessüm ler zikir eder. Tövbekar gülüşlerim utanırdı.
Oklar üzerime doğru pusu kurmuş.
Sen otururken baş köşende
Seviyor musun diye sormuşlardı.
Adın aşkla aynı olamaz ki !
Sevgiye eş değer ancak.
Tam anlayamazlar bizi onlar.
Tamamlayamazlar
Ben senin neyi ne için yaptığını biliyordum
Misal tevafuk ile uyum içindeydik biz
Aynı sözü bir araya getirirken kekelemistik...
Yarım kalan hikâyemiz dillere destandı.
Hüzün kaplayan sayfalarda...
Ataç tutmaz doğan güneş.
Yüzünü görünce aydınlanır renk verir sevinirdi. Diğer yarım sensin benim...
©ebrulimsi_
E