Z

DİGOR

Görkemli bir ruh taşırım
bağrımda
Toprağımda sürüklenmiş
hakkım halkım
Her gecenin
katran karanlığında
Çoçukluğumdan soyunmuşum
Acıları giydirmişler
Ben yüz yılın öfkesi değil
Bin yılın şefkatiyim
Yetime Anayım
öksüze babayım
Dosta kardeşim
Ben başı dik anlı ak
goğüsü taşlarla kaplı
Baharın papatyası
DİGOR'um
Haksızlağa boyun eğmeyen
Yiğitler doğurmuşum
Her sabahın ereken saatlerinde
Ve yükselir sesim namerde
Küçük bir çocuğun mahsum
Bakışlarında gizlidir merhametim
Dağlara vururum derdimi
Ben asil yüreklerin
Yuvası
DİGOR'um..
©zaferçidam