Güneşimi gözyaşlarım söndürdü
Karanlıkta kaldım
Karanlıkta kaldıkça daha çok ağladım
Veda eden suretine bu son feryadım
Sen yeter ki benim gülüm ol
Dikenine razıyım
Karanlıktı hislerim aynaya baktım
Kör oldum sandım korkumla ayıldım
Uzaklaşan suretinden bir ses duydum
Beni görmeyerek unutacaksın diyordun
Hasretinle birlikte dönüş yolunda bekçiyim
Seni unutana kadar acımı çekeceğim
Bilmem nasıl sileceğim
Ama birgün sileceğim
Aşkımı gömdüm diri diri toprağa
En derinden kalbimdeki mezarlığa
Yardım çığlığı kalbimden kulağa
Vicdanım el vermedi kıyamadım sevdama
Ne diyeceğimi bilemedim tıpkı senin gibi
Hayat denen acıma ortak olmanı istedim
Oysa derdim seni sonsuza dek mutlu etmekti
Bu nasıl sevgiydi
Sevmek neydi
Kalbim yoruldu vazgeçti
Yolda bıraktım çiçeği
Soldu kurudu bedeni
K