masallardan kirbitçi kızdım ben
her hayali için ömründen bir kirbit yakan
korkarım sonumunda öyle olmasindan
ıssız bir sokakta yapayanliz ölmek ...
elimdeki kirbitler azaldı
parmak uçlarım morardı
trenin ne sesi gelir nede dumani gözükür
ben garda elimde bavul bekliyorum
bu gidiş sessiz sedasız olucak
bir Allah'a ısmarladık bile demeden
deveyi güdemedim diyardan göcme zamanı
billet alınmiş saat yaklaşmış
koltuğumu pencere kenarından almadım
çünkü kimseye el sallamicam
beklemiyorum beni ugurlayacak
yada durduracak birini
sadece gökyüzüne bakıp
temiz havayı içime cekmek
bir fazla yada bir eksik
senin hikayen bitti
onların ki devam edecek
©gökçekız
G