Gönlüm seni arzular, arzuladıkça gülen
Gözlerinde sevinci görmek ister.
Görmeyince seni gözlerim;
Düşer gönlüme hasretin.
Gözlerimde kan damlar, gönül muhabbetinden
Gönlüm ırak.
Şimdi gülen gözlerine, tebessüm eden yüzüne,
Yüzündeki gamzene, bir yudum sevgine hasret kaldım.
Neredesin ey gönlümün sevdiği güzel dilber...
Sensiz gönlüm kuru toprak,
Gönlünden akmasa çağlayan,
Gelmez gönlüme çiçekli bahar.
Gönül bağında gül açmaz mahsun,
Gönül düşer bin bir derde,
Gönül dilim bülbül gibi feryadı figanda.
Sen gelirsen derdime olursun derman,
Gönlüme verirsin ferah,
Seninle bulur sefa.
Gönlümün muradı olur.
Neredesin ey gönlümün sevdiği güzel dilber?
Sen gelmezsen, gönlüm sensiz yanar,
Küle döner.
Sevginden mahrum kalan gönül,
Ömrüm solar.
Kuruyup yaprak döker,
Susuz kalan bir gül gibi.
Sevgiden yoksun, boynu bükülen
Bir gül tomurcuğu gibi,
Sevginden uzak kaldım,
Ey güzel dilber.
©hasanbey.
H