Yandı aşk ile maşuğun nefesi
Savrulup semaya yükseldi külleri
Lâl oldu heva-i aşkından dili
Ab-ı Hayat ol gel beri
Çorak çölde bir hanzade
Konuğunu bekler sofrası yerde
Yoktur bir ahbar gönlüne perde
Bahtsız bedeviyi ilet deva-i derde
Arzuman oldu göğümün yüzü
Yanık bağrı bir damlaya küstü
Şen kahkahası cihana süstü
Akıt deryanı doğrulsun büstü
©jooyar
J