Gerçekten yolda tanıdığım birini görünce hemen kulaklığımı takıyorum, sırf muhattap olmamak için kimi görsem neden diye sorup kafa yormaya başlıyorlar.
Ne gerek var? Sormayın öğrenmeyin işinize yaramaz diye bağırasım var!
Pistantrophobia hastasıyım ben sevemem, inanamam, güvenemem en acısı da ne biliyor musunuz? Yalnızlıktan kurtulamam. Hangi biriniz topluma karışmaktan kaçındınız? Hangi biriniz toplum içinde konuşmaktan çekindiniz? Ben çekindim yeri geldim utandım yeri geldi ağladım ve yeri geldi ayna karşısında kendi kendime empati kurdum..
Bunu yapmak zor oldu bazen Annem ayna karşısında kendi kendine mi konuşuyorsun dediğinde, Duyguma küser oldum hafif bir tebessüm ile kenara çekilmişimdir her zaman ki halim diye geçiştirmişimdir. Soğuksun kibirlisin, atarlısın, selamsızsın ve dahası derler de derler üzgünüm belki herkesten çok farklıydım beni bu hale getiren belki de acılarımdı kurtuluş sandığım yanlış insanlara denk gelişimdi..
Adıma karar vermeyin ben evet cümlesini değil, hayır diyebilmeyi istiyorum fikirlerime saygı duyulmasını istiyorum şu hayattan tek istediğim şey anlaşılmaktı ama ne yazık ki kullanılmak daha ön planda oldu hepinizi tebrik ediyorum..
©dolunayca
D