Ş

DİLHÛN

Bir eyyam-ı iftiraktayım ki ,
şemme-i hariminden.
Dökülüyor şebâbım ,
ecfan-ı çeşminden.
Feda ederdim oysa ,
zerre-i nigâhına yegane penâhımı.
Avuturdum dirahşan çehrende,
leyâl-i giryanımı.
Ey dilber-i lebim ser artık libasını ,
negehân-ı matemli yollarıma.
Nazende bir nevc-i bahar ol,
şikeste-i ağrılı kollarıma.
Ol rikkatindir ki miyâh-ı evrâhımı,
arındıran müthiş bir bârân.
Serâir -i leâlindir,
sehhar-ı eş'ârıma şâyan.
Semine ridanı makber et,
mebhut-mecnun gönlüme.
veyahut ne olur ihtiram et,
seylabe düşen mühiş-i ömrüme.
Ey mihr-i mahım, ey bikr-i elfazım,
na-tuvânım, zebunum.
Ey nice leyallerde sızlayan ahım,
na bahtiyarım tef'ini taravetinin
na-daiminden.
Dilhûnum ey dilber bilsen ki,
sadrıma vuran kesâfet-i müştakından.
Mahrumum , yoksunum,
bahtıma düşen ibtisam-ı enzârından.
Ne olur ey yar! düş artık şitâma,
en alevli mehibinle.
Çözülsün ukde-i sinelerim,
en tatlı ihtizâz -ı nesiminle...
*** Bir divan-ı eşar müsveddesidir fakirin kaleminden...
©şiirem