Hayatım gece başlardı her zaman
Belki de dili yoktu ama hep gitmişsin derdi zaman
Sadece ben konuşurdum onla hiç sıkılmadan
Gerçekten çökmüştüm , olmuştum yalan
Bazen en büyük dostumdu yalnızlık
Gölgemi bile benden alırdı karanlık
Hep vaad edilmiş yalanlara kandık
Ama aslı yoktu hiçbir şeyin yine tek başımıza kaldık
Hayat beni saat 4 te esir alırdı çoğu zaman
Gece uyumaya çalışırdım kafamın içi dolardı duman
Keşke hiç var olmasaydım hep olsaydım yalan
Gözlerim bunları görmeseydide dilim olsaydı kalan
O konuşurdu kafamdakileri kimsenin göremediğini
Kim görmüş önünde hayallerinin yerin dibine girdiğini
Sadece kalemim ve ben varım
Kimse bilmez gecenin bana eşlik ettiğini
Biliyordum tek sahibim topraktır
Hep söylerim derli insan yalnızdır
Beni her gün küçümseyen kansızdır
Işığın altında tek dostum vardır oda cansızdır
Aslında bir döngü idi bu olanlar
Sıkılmıştım yüzüme gülüyordu yanlış kararlar
Beni her adımda düşüncelerim zorlar
Ama biliyordum ölümle sonlanacak çıkmaz yollar
Noktalama işaretleri için özür dilerim bunu 40 dakikalık bir boş derste yazdım kafamdakileri aktardım ve yazmaya devam edeceğim .
©harun_dinç
H