Demir aldı ruhum dünya çıkmazından.
Son kalan masumiyetimi yaşatmaya gidiyorum.
Baktıkça ağırlaşıyor yüreğim sol yanımdan.
Battıkça daha dibe, zihnimi kanatıyorum.
İki cihanda yok yeri huzuru arayanın.
Bir dua, bir büyü, sihirle yaşayanın.
Azap çektikçe sözleri acıtanın.
Dayanamadan derde deva arayanın.
Omuzları düşük, bakışları ruhsuz çocuk.
Kabir sarabilir mi gönlündeki yarayı.
Kanadıkça Öz'ün tutar mı kabuk.
Yaşamadığın günler affeder mi semayı.
Yorgun yollar karanlık dolu karşımda.
Beklenen yıllar gelmeyecek yaşantımda.
Bir düş, bir hayal özlenir mi asır boyunca.
Öldüler artık yok dünyada bir Dilruba.
©bilaloruç
G