Camdan geçen ışık isimsiz...
İçimde ki soru cevapsız...
İyi yönü hayla bakabiliyor olmam
Gerçi sesisini duyamadıktan sonra bakmak neye yarar.
Uzaklaşırsın her bir sesten
Sessinle kapanırsın karanlığa, titrer sesin
Canın yanar alevmişcesine, dinmez..
İzi kalır her bir yanığın, cehennem ateşide böylemi yakacaktı dersin sessizliğinde
Özlersin kokusunu, gülüşünü, bakışını o hiç duymadığın sesin hayalini kurarsın
Sıkılırsın dinlediğin müzikten mal gibi geriye sarıp sarıp dinlemişim dersin
Kalkarsın ayağa bakrsın en ufak ışığa ilerlersin, herşey üst üste gelir...
Aklına gelir, rüyalarına girer, kimi zaman kabusun olur ama bir türlü karşına çıkmaz
Zamanla alışırsın yokluğuna, sessizliğine
İşte o an birde bakmışsın ki yanıbaşında
Tüm çaba, acı, haykırış, alev boşa gider
Sevinemessin bile kendini kaybedersin hayat seni esir alır...
B