Şimdi onunla sohbet ediyorum, karşıma alıp.
Dilsizdir fakat, onsuzluk krizlerimi tutuşturur.
Bir yutturuluşun arifesinde geçer gün sanki.
Ses tonum, hırıltılarla boğuşur.
Kendimi çekmelerim geri, kurtuluşum mudur?
Pireye kızıp yorgan yakmak, son buluş mudur ?
Şimdi onunla dertleşiyorum.
Bir kaçı yerde yatıyor, ölü.
Bir kıyım gerçekleşecek, kav alev alınca.
Ömrümden pay dağıtacağım, miktarsız.
Basmayacak kafaların, terazileri. Basmayacak zihinlerin, elektro akustikleri.
Kistler belirecek, pistlerdeki pisilerde.
Şimdi duman altı karanlıklar!
Dünya hazır, Ülke nazır...
İl, çekti perde !
Yandı lambalar, her bir yerde!
©tlg58
T