Gitgide kaybolan anılarım,
Ve değersiz kalan bu hislerim,
Onlarca hatıraya ağlar yarınlarım,
İçimdekileri bilsen nasıl gizlerim.
Essin yalnızlığın rüzgarı,
Hatta bedenim sazımın telleri gibi titresin,
Bizim mevsimin yağan karı,
O yalnızlığımı paylaşan tren garı,
Bırak çaresizliğimi bilmesin.
Bir gün de sen elini uzat bana,
Ellerim lütufla semalara dua dilesin,
Sanki sözlerin sırtım da hançer,
Sense yüzüme vurulan sillesin,
Kalmış bu oda da cümleler kan ter.
Artık bir umuda kelepçedir yarınlar,
Belki bir gün gönlün inzivaya uğradığında,
Kaybolup gittiğini hatırlar.
Sonun da bu kabusdan uyandığımda,
Dinecek mi kahırlar?
Duyguları sorma,
Senden sonra hep yarımlar.
©gurkanshn
G