Kalk ey toprak Rab'bin çağırdı huzura
Uyuyan gönüller erişemez teveccüd-û sürura
Aç ellerini ki hikmeti çoktur mayalanan hamurun
Ekmek olmayı bilmiyorsan cehenneme alev olursun
Un değirmenden karanlıkta geçer pirîm
Bilmez isen gece ibadetini nereden bileceksin söylediklerimi
Kalk ey pişmiş çamura bulanmış ruh uyan
Lezzet vermez nefis eziyeti altında çırpınmak
Kelam edip Rab'bini sevdiğini mi söylersin
Ey kalem Rabbine kul olamayan kül olmayı nereden bilsin
Ateşler de yanasın nefis ateşler çağırmaktasın
Bir garip dervişsin konuşmak sana mı kaldı
Yol Yâre pare pare yananındır ey kalem
Kelâm etmek ile uzanmaz mı sanırsın sana cehennem
Gece gizli gizli kaç Rab'bine nefsinden
Har olup savrulursun kaçmayı beceremez isen
©gülvekül
D