Dinle yağmuru hayat bu gün vardı yarın meçhul.
Sen izlerken gökyüzünü benim gözlerim izliyordu gülyüzünü.
Gelirdi yanıma gül kokusu sürünüp şimdi gözlerimden yaşlar süzülür.
Düşe kaldım gittiğin yolda sen yoksun ya ısıtmıyor artık yorgan.
Ne güneş aydınlatır günümü nede başka bir ışık.
Karanlığı dost edindim insanlardan daha hoş geliyor bana.
Gel deseydin yürümez koşardım ben sana.
Ne bir mutluluk tattı kalbim ne bir huzur varsa yoksa hep hüzün nerde kaldın Azrail nerde kaldın be ölüm.
©azam
A