Yorgun argın dizelerim,
Ve bir o kadar durgundur dilim,yüreğim,bakışlarım...
Ayazı sırtlamış,
Yolcu etmişim gidenleri,
Bakakalmaksızın mahkumiyet vermişim;
Gidenlerin ayak seslerine.
Halbuki kulağım kirişte,
Nöbetçi kesilmiştir kulaklarım.
Öyle zor, öyle zor ki
Umuda umudu yolcu etmek.
Hele ki sırtlamışken geceyi,
Ve yorgun argın bendekileri...
Gün vakitsiz,
Mevsimler yapayalnız,
Ve yaprak tutunduğunu dalına,
Veda edemeden giderken;
Ben...
Öyle yorgun,öyle argın,öyle deli.
Ellerim titrek,üşürüm,
Gece bende,ben gecede...
D