merhaba lavinya, hayat nasıl?
merhaba dış ses, sıkıcı.
lavinya, nedir seni budenli mutsuz eden?
insanlar, onlar sevilmeği hak etmiyorlar.
öyle çok seversin ki birini, bir deli gibi,
yanında olur, seni güldürür.
bir sorunda yıkılırlar,
dayanıksız bir ağaç gibi savrulurlar.
oysaki insan güvenmek ister,
gözleri kapalı bir şekilde, bir uçurumun dibinde,
sadece onun yönlendirmeleriyle, yürüyebilmeği ister.
ulu bir çam gibi gövdesine sırtını yaslamayı ister.
isterde ister...
lavinya, sen sadece güvenilmeyi hak eden bir dost istyorsun,
çok şey mi istediğini zannediyorsun.
bırak şu güvensiz insanları,
onların düşündüğü tek şey, canları.
sen seni seveni sev,
seni mutlu edenleri mutlu et. bir şiirinde yazdığın gibi,
geçmiş havuzunda bırak hepsini.
ah dış ses, iyiki varsın...
©lavinya7
L