Dışladıklarım özüne bağlı kalmayanlardı,
Hepsi de insanlık dışı roller kapmıştı.
Düşmanlar, ben düşünce kaldırmayanlardı
Günler sonra bu sessiz çocuk akıllanmıştı.
Ben insan da bulamadığımı şiirde buldum
Bir pembe diziyim, her günüm bir bölüm
Çok muhtaç olsam da, Rabbime kuldum.
Artık beklediğim tek şey sadece ölüm.
İnsanlara soğuk davranıyorum, mutluyum.
Samimi oldum da elime ne geçti bilemem
Hâlâ bu günlerin geçmesi için umutluyum.
Artık yalnızlıktan öte başka birşey dilemem.
Şimdi mutlu olmaya çalışıyorum, bırakın.
Umudun biri kayboldu gitti, diğeri nere de?
Çok değişti artık senin yüzünde ki sıfatın.
Kusuru kendiniz de arayın bir kere de.
©ggurkann
G