A

Dişle Boğulan Dil

Maharetli dili mutlak boğması lazım keskin dişin,
Nasıl alışıyorsa yokluğuna, hiç olmamış gibi kolayca
Üstüne öyle ilişip yakışmalı o ceza...
O'ysa tutup yakasındaki açıklıktan
Uzağı ayaklarıma getirirdi gözleri neye değse.
Oysa durmadan nem yağar, lakin
Su bile paklamazdı diriliğin bu uğraşı her neyse.
Pazarlar kurulurdu yollar kesilip
Elden düşme, camdan yüzler,
Kirlenmiş sesler bölerdi akşamın telaşını.
Karanlığın çaldığı renkleriyle çiçekler
Kesilip en canlı yerinden
Batsın diye zannımca dikeniyle tek satılırdı.
Görürdüm
En sonunda dayanamaz
Ellerinin gücü temizlerdi güzelce,
Çiçek leşlerini toplayan bu kışı
aliyeşil