Şu vefasız âlemde, gamlı gönlüm divane,
Bir sükût perdesi var, hasretle dolmuş cane.
Gözlerim arar seni, yitik bir aşkla yana yana,
Ama yollar hep ıssız, gelmezsin hiç bahane.
Divane gönlüm, neylesin bu zalim dünyada?
Bir teselli ararken, bulur yalnızca hicranı.
Sensiz geçen her an, bir zehir gibi sinada,
Aşkın ateşiyle yanar, küllenir her anı.
Yollarım hep çıkmaz, umutlarım kördüğüm,
Vefasız ellerde kaldı, ömrümün en güzel düğümü.
Gözyaşlarım bir nehir, akar sessizce gönlümden,
Divane gönlüm, kaybolmuş bir yolcudur her gün.
Ey vefasız âlem, bilesin ki bu divane gönlüm,
Sana sığmaz, yıkılsa da kalkar yine her düştüğüm.
Bir aşkın yarasıdır, taşır bu kalpteki derin hüzün,
Gönlüm divane, yine de bekler, belki gelir bir gün...
©karızma
K