E

DİVANEDEN VİRANE

Işık süzülür karanlığa inceden.
Lügat bir söz bırak efkârlı geceden.
Onca söz açıklanırmı tek heceden ?
Çaresiziz aşk denilen bilmeceden.
Vuslat kavuşmakla sona erer mi ?
Söylenmiş artık söz, hiç geri döner mi ?
Bir kaşık su alsan deryadan biter mi ?
Mah-i devran divaneyi hiç sever mi ?
Gözden ırak gönülden ırak dediler.
Uzaksan, gönül katlanır göremediler.
Esrar-ı aşkı bir türlü sevemediler!
Aşk mezarda da bitmiyor bilemediler.
CİHAT TÜRKOĞLU