Kalemim hasretimin satırlarını karalar.
Her acı başka bir acının kapısını aralar.
Dil susunca gönül konuşur sanarlar,
En çok böyle düşünenler sabahlar.
Çektiğim yorganımda kurulur düşler,
El eli isterde mahrum kalır mı gözler?
Dizelerimin arasında boğulur kalır sözler.
Tarifsiz acıya bilemem ben ne derler...
Senin adını duyunca yüzüm sefalet giyer,
Bilmemki bu sevda gurbeti ne zaman düzelir ne zaman biter?
Gelmek istemiyorsan bile et bana bir haber,
Senin adın her daim benim için kazanamadığım zafer.
©secilcetin
S