Doğa

Yalnız kalınca tek dostum,
Güneşler, yıldızlar, aylar,
Tilkiler, kurtlar, ayılar,
Çıkınca ormana yok korkum.
Yaylada insan çok neşeli,
İneklere bakınca sanki,
İnsanın yaşayası geldi,
Aman Tanrım bu nasıl bir sevgi.
Kuşlar öterken davul çalmasın bam bam,
Kuşlar mutlu olmamı sağlar,
Şu yüce dağlar,
İçinde var nice kam.
Kurtlar ulurken sesli,
Ayılar bal yerken sevgili,
Seni düşünürmüş deli,
Tanrı'ya sormalı bu nasıl sevgi.
ATA her zaman mutlu doğada,
Şelaleler akarken işler tıkırında,
İnsanlar yüzüne bakmasada,
Doğa bakar ağacın ardında.
©atasorup