Gece her kes uyumuştur dışarısı çok soğuk.
Biliyormuydular ki uyanınca hipotermiydiler?.
Yarın artık sabaha karşı güneş hala yok.
Sessizken odalar sokak lambaları titriyor.
Doğanın imha makinesi devreye girdi işte.
Binalar sallanıyor, çocuklar ağlıyordur resmen.
Dakika ötmeden şu yaşanmışlıklar bir cehenneme dönüşüyordur.
Kaç aile vardır killitte çıkamıyordur dışarıya.
Hava soğuk ve kan kokusu almış kara bulut.
Kar bastırdı etrafı sıcak evler kaldı yine boş.
Mutluluklar yarınsız kaldı, yeni canlar aldı.
Masumlar hep çocuklardı, hep habersizce.
Sabahın kılıç ayazıydı buz kesen nefesleri.
Sabahın ilk şafakları, gecenin ise kimsesiz bakışları.
Bir sabah kı enkazlar yardım dileğinde.
Zaman geçiyor "Mucize,, sesleri betonlar arasından yardıma koşun söylüyor.
©dolunaysız
B