Doğa ve insan, bir melodide buluşur,
Kışın sessizliğinde, yazın coşkusunda,
İlkbahar umutla yeşerir, açar çiçekler,
Sonbahar hüzünle süzer yaprakları,
Her mevsimde aşkın bir rengi, bir sesi var,
Kalbimize işler, derinlerde yankılanır.
Gökkuşağı, yağmur sonrası umut gibi,
Sevenler elele, papatyalarla dolu bir yolda,
Her adımda aşkın rengi, menekşelerle süslü,
Doğa fısıldar sevginin en saf halini,
Rüzgarla dans eder çiçeklerin zarif yaprakları,
Gök mavisinde parlayan bir aşkın izleri gibi.
Güneş doğarken yeni bir umutla yanar,
Ay ışığı geceyi aşkın sihriyle sarar,
Yıldızlar göz kırpar, gökyüzü aşkı anlatır,
Ve her gökkuşağı, sevginin tüm renklerini sunar,
Aşkın doğasında, her çiçek bir hatıradır,
Sevenlerin kalbinde, menekşe ve papatya açar.
©hasanbey.
H