Ay karanlık geceden hasret içinden
bitmeyen yalnızlık garip halimden
gidiyor zaman bilmem nereye gider
kaybettiği hayallerimin peşinden
daraldım üstüme gelir duvarlar
attım dışarı herbir yanım ağlar
yalnızlık çok zor böyle yaşamak
perişanım ben yüreğim dağlar
türkü söylerim sazımda nameler
dilimde söz gönülden yàr pareler
söyledikçe can bulurum kendime
gece uzun büyür daima kederler
hasret kurşun olur öldürür beni
bir boşluğun içine atar kendini
ömrüm ak olur bahtım simsiyah
doğarken yaşar insan kaderini
C