Çok acı çektiğim doğrudur;
Umutlarımı gönül toprağına bırakalı cok oldu..!
Ben;
Yorgun bedenim,vazgeçmiş benliğimle
Aşka kalkışacak derman bulamıyorum kendimde.
Bu sabah yine dört duvar içinde soğuk zindanımda açtım gözlerimi hayat denen sonu vakti belli olmayan boşluğa.
Koşmaya çalıştıkça ayaklarımdaki pranganın canımı yakan acısını yüreğimin derinlerinde duyarak hayata dogruldum düşüp kalkmaya çalıştığım yerden.
Içimde silinmeyen kederler var
Yanık yüreğimde tanıksız infazlarım.
Kedere bırakmışım ben kendimi gülmek için ucuz bahanelere verecek gönül borcu kalmadı bende
Acı çekiyorum anlatamıyacağım kadar derın ve tarifsiz
Anlaşılmayan bir dilde sukut ediyorum yarın elbet diyerek...
Savaşçı Şair
T