S

DOĞRUYLA YANLIŞ

Buz dağı dediğim, güneş görünce eridi.
Ayak bastığım toprak, ayaklarımın altından yeridi.
Can gitdi şimdi beden, bir kemik, birde deridi.
Benim doğruyla yanlışım karıştı.
Baş koyduğum yastığım taşa döndü.
Evimin ışıkları birer-birer söndü.
Canımı verdiklerim, beni can vermeden gömdü.
Benim doğruyla yanlışım karıştı.
Yürüdğüm yolların sonu,
hep uçurum.
Uçurumlara yürümekten yoruldum.
Şimdi bir ateşte yanar dururum.
Benim yine doğruyla yanlışım karıştı.