Dokunma yaram var derinde
dokunma bu seven kalbime
dokunma sana olan hislerime
dokunma dokunma dokunma
dokunma bu hasret sevda ya
dokunma ne kalır senden bana
dokunma eğer yaşamak buysa
dokunma dokunma dokunma
ben zaten ne yaşayan bir ölü yüm
yangınlar içinden ah bu kül ömrüm
savur at bedeni mi hadi yâr hüznüm
dokunma dokunma dokunma ne olur
karşılık bulamadım sevgi den
ben onu inan çok seviyor ken
o ne yaptı hiç anlamadı beni
yüreğim ağır yaralı derinden
söyleyecek yoktur bir sözüm
çok hasarlar aldı ahla ömrüm
boşlukta zaman kavuşur gece
yalnızlığa var bitmeyen hüznüm
dokunma sana olan sevgime
dokunma bu seven gönlüme
dokunma acır yaram içimde
dokunma dokunma dokunma
dokunma hayatım yorgun zaten
dokunma vazgeçtim ben benden
dokunma kararır gündüzüm elden
dokunma dokunma dokunma bana
yitirdim mutluluk denen sevinci
yarıda bıraktım düşlerde hayali
kabusa döner umutlar ım şimdi
dokunma dokunma dokunma
baharı mı sen tükettin gençliği mi
aşk bir ömür yaşlanmak değil mi
dönüp bakma dın son bir kez bana
söküp attım seni seven bu kalbi mi
sevemem seni sevdiğim gibi kimseleri
yoktur gözümden onların hiçbir değeri
baharım hazan yerde esen rüzgâr sın
dudaklarım da bir şarkı sın düşmez gibi
gelmeyecek o artık gitti biliyorum
bunu bile bile hala seni seviyorum
her gün seni bekler gözlerim yolda
seni seven kalbe söz geçiremiyorum
biz seninle iki elma nın yarısı gibi
seninle biz bir ruhta aynı aşk gibi
yaşadık şu üç günlük dünya dan
göçüp gitmeden son bir anı gibi
geriye kalan senden bir hatıra
fotoğraf bakıp bakıp ağlayınca
yağmur olur her dökülen yaşlar
yâr yalnızlığım benim bilki sana
dokunma bana çok yaralı yım
dokunma sana ben dargın ım
dokunma ölü den ki farksız ım
dokunma dokunma dokunma
böyle yapacağını bilse idim
inan seni deli gibi sevmez dim
uykusuz geceler gündüze döner
sen bana dönmez sin bunu bilirim
umutlar ım vardı bir zamanlar
sardı etrafı mı derin kabuslar
anladım olmuyor sensizliğim
gün geçtikçe kalbimde yaralar
beni yakar böyle bize ne oldu
ayrılık geldi sonunda bizi buldu
sen başka diyarlara göçüp gittin
göçmen kuşları misali ah yoktu
bizler diye birşey yokmuş yalandan
rüya ve biz uyandık derin uykudan
ve zaman geçmiş te takılıp kalınca
özlem dolu tarif sızı bu yangından
gözlerin di beni inan benden alan
gülüşün dü tüm acıları unutturan
güzelliğine kalem yetmez şiir olsan
dokunma dokunma dokunma bana
dokunma en saf temiz duyguları ma
dokunma sensiz doğan yarınları ma
dokunma kabuk bağlar yaraları ma
dokunma dokunma dokunma ne olur
seni sevmek sana aşık olmam suç mu
sevdim bir kere ne gelir elimden suç mu
unutulmaz duvarda asılı durur resmin
her baktığımda rahat koymaz hasretin
yıllar geçse her zaman boş kalır yerin
dokunma dokunma dokunma ne olur
©cihan.
C