Gökte dolunay vardı seni en son gördüğümde
Sesini en son duyduğumda
Ondan kızgınım dolunaya
Seni bir daha göremedim
O ise utanmadan karşımda duruyor
Seni getirmeyecekse ne yapayım
Ben o dolunayı
Gözüme görünmeden etrafta dolansaydı
Yolumuzu ayıran o değilmiş gibi
Mahcubiyetine mahsuben eğilmiş gibi
Geçip gitseydi yanımdan
Gözüme ben takarım yalnız karanlıkları
Yeter ki dolunay bir daha
Bir daha çıkmasın karşıma
Göstermesin o rezil ve pişkin yüzünü
Ben razıyım soğuk karanlıklara
©şair-i-dem
Ş