E

Dolunay

Bir kış akşamı umutlarımla parkta yürüyor iken
Seni düşledim hep belki geri dönersin dedim içimden
Oysaki ne sen geldin nede o baharlar çıkıp geldi
Birileri hergece azar azar söküp aldı yazları içimden
Kışlar kaldı senden hatıra birde dolunayda yüzün
Bulur beni hergece derinlerimde bir yerlerde hüzün
Yanaklarımdan akan yaşlara inat gülsün yüzüm
Koca şehrin küçük sokaklarında denk geleceğiz
Vuslatımızdan zikrimiz, zikrimizin yokki mecaziyet-i
Dolunay akşamı yine kafenlerin içindekileri göreceğiz
En kötü kabuslar dolunayda çıkarmış ortaya
Kabusum ol bir akşam çık karşıma sokaklarda
Ölmeden yada içimdeki seni öldürmeden gel
Eskimiş duygular kabuslar rüyalarımda gittiler
Yaşanmışlıklar var içimde seninle, yok haberin seninde
Konuşurum seni susarakta, biraz susasakta sana
Gece olduğunda yüzün ayda yankılandığı anda
Kaplar içimde karanlıklar konuşurum seni her anımda
Yaktım peşpeşe hayallerimi astım bulduğum duvarlara
Bir tek sen kaldın elimde, yok gücüm içimde olsaydı
Senide asacaktım evimin en güzel pembe panjuruna
©enessavassardag