Şu sıralar o kadar özlem doluyum ki.
Gitmekle kalmak arasındayım fakat ne gidecek bir yerim var ne de şu an bulunduğum yerin teminatı.
Özlüyorum, orantısız özlüyorum.
Bu özlem neye, kime onu bile bilmiyorum.
Geçtiğim yolları özlüyorum, yaz akşamlarının hafif esintisini, kışın kar kokusunu, o geçmekten korktuğum mahalledeki köpeği.. Bir şeyler eskisi gibi olsun istiyorum.
Eski iyi değildi, geçmiş iyi değildi. Neden özlediğimi bile bilmiyorum ama boşluktan düşüp duruyorum, sonu yok.. Gittikçe kaybediyorum, gittikçe kayboluyorum.
Bitmiyor düşüşler.
B