DÖMEK GÖÇÜ
Geldiği zaman yazları,
Dömeklere göçülür.
İçim içime sığmaz coşardım.
Heyacandan hemen yola koşardım.
Büyükler yaptıkları hazırlıkları,
Merkeplere sarardı.
Tozlu toprak yoldan gidilirdi.
O yolun adına yukarı yol denirdi. kadar.
İlçeyle arası bir saat kadar.
Bir zaman sonradömek senirine varırlar.
Heyacandan içim sızlar.
Artık dömeğe yaklaşılmıştıır.
Başlar bende hatıralar bir bir canlanmaya.
Burada geçmişti çocukluğum, başladım heyacanlanmaya.
Koştururdum koyun keçi sürümlerinde.
Kaçarlardı benden, severdim yakalayabildiğimi.
Yağmurlar yağıp toprak nemlenince,
Çıkar mantarlar bir bir.
Yenilenleri toplayıp anam bize pişirir.
Yiyince onları açlığımızı giderir.
Şimdi ne zaman geçsem dömeklerden,
İçim sızlar her aman.
. Çocukluğumu hatırlarım her zaman.
Dömekler yaşadığım güzel bir mekan.
BEKİR. HASYAVUZ
©hasyavuz
H