Uzaktan görenler hep mesut sanıyor,
Bilemezler ki gözlerim hergün ağlıyor,
İçimde dinmeyen yaralarım kanıyor,
Rumuhumu bedenimi acılar sarıyor,
Hayallerime sığınıyorum öylece,
Sarılıyorum sımsıkı sessizliğime,
Karanlığa koşuyorum hiç durmadan,
Ne gittiğim yeri görüyorum,
Nede varacağım yeri biliyorum,
Bilmem belkide deliriyorum,
Aslında ders oluyor akıllanıyorum,
İncindiğimde kendime sesleniyorum,
Beyaz bir sayfa diyorum Herdefasında
Göz yaşlarım la temizliyorum işte,
Ne kadar ağlarsam alayım,
O kadar saf duygular doluyorum,
Alıştım acıyı, kederi sineme çekmeye,
Kötü şeyleri Sevince büründürmeye,
Halimden memnunum artık,
Zararım da kendime sevincim de...
©imkansız
I